Schilders uit Krommenie in Het Weefhuis

Meer informatie over de expositie en het historische Weefhuis vindt u op de website.

Kunstdagen in Ahoy

Op 10 en 11 november vindt in Ahoy in Rotterdam een prachtige kunstbeurs met ruim 800 kunstwerken van 210 kunstenaars plaats. Deze kunstenaars zijn eerder dit jaar bij acht Regionale Kunstdagen gekozen als meest gewaardeerde kunstenaars. Onder de geëxposeerde werken zijn veel figuratieve en abstracte schilderijen, naast beelden. De meeste kunstwerken zijn tegen vriendelijke prijzen rechtstreeks van de kunstenaars te koop. Op het plein voor de ingang van Ahoy zal een pad zijn aangelegd van door kunstenaars fraai bewerkte schoenen. Naast deze Walk of Art en de expositie organiseren de Nationale Kunstdagen een verkiezing en een loterij waarmee elke dag vier kunstwerken gewonnen kunnen worden. Toegangskaarten kosten aan de kassa € 14,50.

Foto: Frank de Leeuw

Kunstwerkje

Ooit hadden we thuis een hond, op een zomerdag meegenomen uit het asiel aan de Amsterdamse Polderweg. Op zijn kaart stond dat hij net een jaar oud was, dat hij het veld had moeten ruimen door de komst van een baby en dat hij het product was van een tijdelijke verbintenis tussen een ruwharige Foxterriër en een Poedel. Hij oogde als een plaatje, zo’n lollige hond uit een film, ruige zwarte haren, iets krullend, glunderende bruine ogen, de kwispel kwam meteen wanneer je hem even aankeek, en...hij lachte, dit was een lachende hond. Hij ontblootte zijn tanden, zijn mondhoeken gingen omhoog, oren naar achteren en opzij in de “kijk mij eens lief zijn”- stand, hij schudde met zijn kop van links naar rechts en kwispelde als een gek, het was ongelofelijk. Later heb ik nooit meer een lachende hond gezien, volgens mij moet hij de enige aller tijden zijn geweest.

So far so good. Snoopy, zoals wij hem doopten (hij heette Joepie, dus de verandering ging in één adem door) was een succes: aanhankelijk, grappig, redelijk gehoorzaam, op een schaal van 1 tot 10 kwam hij zes keer meteen naar je toe, die andere vier keer scholden we hem kwijt en vechten achtte hij beneden zijn stand, tenzij het echt moest. En natuurlijk bleef hij ons toelachen als daar reden toe was, en Snoopy vond altijd wel een reden om de humor er in te houden.
Echter, er kleefde een specifiek nadeel aan deze hond van vele voordelen. Wij mensen vinden het vervelend wanneer je haar toch sneller groeit dan je dacht, zodat je op een kwade ochtend in de spiegel kijkt en... je haar zit niet. Een hond kijkt niet in de spiegel en evenmin zal hij vertwijfeld naar zijn kop grijpen om een afspraak met de kapper te maken. Maar wanneer je uren werk hebt om het struikgewas uit zijn vacht te peuteren en de dode haren weg te borstelen, dan lijkt het toch zaak om hem mee te nemen naar de hondentrimmer. Snoopy was namelijk bedekt met een doorgroeiende vacht. Hoe lang zijn haren precies werden hebben we niet afgewacht - toen het de respectabele lengte van twintig centimeter had bereikt kwam er familie overleg.

Nu was het zo dat er aan mijn vader ook iets kleefde, namelijk een afkeer van bepaalde beschavingsverschijnselen, zoals: een baan van negen tot vijf, dassen, zwemkleding, visite, achtergrondmuziek en overdreven kort hoofdhaar, zowel bij mannen als vrouwen, om enkele te noemen. Toen dus de kwestie van Snoopys vacht ter sprake kwam, op een avond na het eten, verscheen er in mijn vaders ogen een waakzame uitdrukking. Mijn moeder had de Gouden Gids erbij gepakt en opengeslagen op “Hondentrimsalon”. Ze ging met haar vinger langs de kolommen en las af en toe iets voor, zonder echt antwoord of instemming te verwachten. Wij, mijn vader en ik lieten het zo’n beetje aan haar over ofschoon hij wel even de bewuste pagina in de Gids wilde bekijken. Zijn ogen dwaalden enige ogenblikken over het papier, hij keek eens naar Snoopy, die zalig en onwetend lag te slapen in zijn mand, tuitte zijn lippen, zoog ze naar binnen, zette zijn tanden in zijn onderlip, knikte een paar keer bedachtzaam en zei toen, met lage stem, de woorden traag, een voor een nadrukkelijk uitsprekend: “Als dat beestje maar niet terugkomt als een circusattractie.”
Over zijn leesbril heen richtte hij nu zijn vorsende ogen op ons.

De bewuste dag brak aan, er was afgesproken dat mijn moeder Snoopy mee zou nemen aan de fiets op weg naar haar werk om hem bij te trimsalon die op de route lag, af te leveren. Na het werk zou ze hem weer komen ophalen. Ze had mijn vader meermalen beloofd de trimster duidelijke instructies te geven omtrent het gewenste model. Erbij blijven tijdens het trimmen zelf was niet toegestaan, het zou de hond onrustig maken. Mijn vader betoonde zich weinig spraakzaam, je kon duidelijk merken dat hij er helemaal niet gerust op was. De voorafgaande dagen had hij tijdens de wandeling met Snoopy enkele gecoiffeerde poedels aangewezen als gruwelijk voorbeeld van de zoveelste “beschavingsmanie”, zoals hij het noemde. Zelfs had hij gedreigd niet meer met hem op stap te willen ingeval van het onvermijdelijke. Mijn moeder vond dat hij zich erg aanstelde en bovendien wees ze hem op het welzijn van het dier: “Hij krijgt jeuk van die lange vacht, en rare schilfers, en er gaat van alles in zitten, ook klitten, straks breekt trouwens het warme weer aan, ik zou jou weleens willen zien als het dertig graden is en je loopt rond met een dikke deken om je lijf.”
Mijn vader had gezwegen, zijn ogen stonden somber.

Ik kwam thuis van college. In de gang hing een vreemd sfeertje. Door de ruit in de huiskamerdeur zag ik mijn ouders tegenover elkaar staan, mijn vaders gezicht was moeilijk onder woorden te brengen, dat van mijn moeder zou je kunnen omschrijven als uiterst diplomatiek. Ik deed de deur open en bracht een aarzelende begroeting. Een eindje verderop, voor de kachel, zat een circusattractie.
“Over een maand is hij weer helemaal de oude,” zei mijn moeder met een soort opgelegde monterheid.
Ik wierp een tweede blik op Snoopy nadat ik even mijn ogen had gesloten. De kwajongens- lokken over zijn neus hadden plaatsgemaakt voor een toefje bovenop zijn hoofd, zijn poten droegen manchetten zoals je wel ziet bij gebraden kippen, om zijn romp zat een zwemvestje en zijn eens zo vrolijke pluimstaart leek sterk op een plumeau. Tussen deze accenten kon je geen vacht meer zien, alleen stoppelige zwarte huid. Hij sprong op en lachte mij toe, al zijn tanden bloot. Kennelijk was hij zich niet bewust van zijn toestand. En dan... Snoopy zag immers altijd wel een reden om de humor erin te houden, al zou hij de enige van ons zijn.
“Ik heb juist een heel ander model aangewezen,” verklaarde mijn moeder, “Kan ik er wat aan doen dat dat mens niet luistert... over een maand is het ergste weg...” Ik had met haar te doen.
Er werd de rest van de namiddag niets gezegd, ook onder het eten zegevierde de stilte. ‘s Avonds, na het laatste journaal, pakte mijn vader de riem, Snoopy zat al voor de deur. Mijn moeder riep luchtig “tot straks!” We wisselden een veelbetekenende blik. Net voordat mijn moeder de deur achter het tweetal dicht trok, hoorden we de buurvrouw van twee deuren verderop met haar gebarsten stem uitroepen: “Oeoeh, wat is het een kunstwerkje geworden!”

Amsterdam, 29 oktober 2012

©MabelAmber®

Boerderijen tentoonstelling Warmond

Warmond –  Tijdens de kunstweek Warmond van 3 t/m 10 november kunt u 15 originele boerderijtekeningen van Hans Roest in de kelder van het Oude Raadhuis gaan bekijken. Deze ruimte is in korte tijd door vrijwilligers opgeknapt waarbij het karakter van dit deel van het Oude Raadhuis bewaard is gebleven. De feestelijke opening van de tentoonstelling is op zaterdag 3 november om 16.00 uur.  De galerie is op woensdag, donderdag en vrijdag geopend van 15 tot 17 uur, op zaterdag van 11 tot 17 uur en op zondag van 13 tot 17 uur.
 
De expositie is samengesteld naar aanleiding van het verschijnen van het Warmonds Boerderijenboek. In dit boek wordt de geschiedenis van meer dan vijftig Warmondse boerderijen beschreven. Veel boerderijen hebben geen agrarische functie meer. Wat rest zijn de gebouwen, die door hun vaak langgerekte vorm opvallende verschijningen in het landschap zijn. Deze gebouwen zijn door Hans Roest uit Sassenheim getekend. Roest is geboren en getogen in Warmond. Zijn liefde voor dit dorp uit hij in het tekenen van oude Warmondse gebouwen. Zo heeft hij een serie tekeningen van boerderijen in Warmond gemaakt. Deze tekeningen zijn in genoemd boek gepubliceerd.

Op zaterdag 3 november a.s. kunt u het boek bij De Nie Toys & Stamps, Dorpsstraat 106, 2361 BN Warmond, kopen en van 12:00 – 13:30 uur door Hans Roest en de schrijver van het boek André van Noort laten signeren.

Anita Ammerlaan neemt nieuw atelier in gebruik

Zondag 18 november 2012 opent beeldend kunstenaar Anita Ammerlaan, officieel de deuren van haar nieuwe atelier en galerie aan de Oude Markt 39 in het Brabantse Roosendaal. De opening duurt van 14 tot 19 uur. Je bent daarbij van harte welkom.
Anita heeft sinds 1 oktober deze prachtige ruimte in gebruik genomen als atelier. Maar omdat deze prachtige ruimte zich ook uitstekend leent als expositieruimte, zullen de volgende kunstenaars de komende tijd hier tevens hun werk tonen.
Amsterdammer, Henk Veen, haalt zijn inspiratie uit zijn leven in de hoofdstad, de passie knalt van zijn kleurrijke doeken af die vaak zijn voorzien van de broodnodige humor en slogans.
Zijn stadgenoot, Jan van Well, maakt werk waarbij je heerlijk kan wegdromen en je fantasie kan laten spreken.
Zoals je soms de leukste wezens in de wolken kan ontdekken, ontdek je ze nog meer en kleurrijker in het werk van Erik Loman uit het Twentse Haaksbergen.
Tilburger Peter Hendriks, weet met zijn eigenzinnige manier van werken, beelden te creëren, die uniek in zijn soort zijn.
Sinds vorig jaar, is de Roosendaalse Anita Ammerlaan, met een compleet andere techniek aan het schilderen gegaan. Naast haar bekende figuratief-realistische werk, zal zij ook haar nieuwe werk laten zien.
De genoemde kunstenaars zullen allen aanwezig zijn tijdens de opening om desgewenst een toelichting te geven op hun werk.
Henk Veen zal tijdens de opening ‘live’ schilderen.
De muzikale omlijsting zal worden verzorgd door ‘Fingerstyle’-gitarist Hans Laduc uit het Noordhollandse Heiloo.

Tiende kunstbeurs 'Realisme' in januari

Van 17 tot en met 20 januari 2013 viert kunstbeurs Realisme zijn 10-jarig bestaan. Het evenement, dat weer zal worden gehouden in de Passenger Terminal in Amsterdam, vult sinds 2004 een gat in de markt: het is de enige kunstbeurs die is gespecialiseerd in een specifieke kunstrichting, namelijk de figuratieve en realistische kunst.
Al tien jaar trekt de beurs een groeiend aantal kunstliefhebbers en ook het aanbod op de beurs is zeker niet statisch: inmiddels nemen fotografie en dit jaar ook Street Art een prominente plaats in op de beurs.

Ter gelegenheid van deze jubileumeditie organiseren twee nieuwe deelnemers aan Realisme, Look for Art Gallery en Galerie Majke Hüsstege, in de 'backstage'-zaal een expositie van internationale Street Art getiteld 'Urban Realism'. Street artists, afkomstig uit het illegale straatcircuit, werken veelal onder pseudoniem.
In de expositie kunnen de bezoekers van Realisme kennismaken met deze trend binnen de hedendaagse figuratieve kunst. Er zal 2 en 3-dimensionaal werk te zien zijn van onder anderen street artists Banksy, Pipsqueak was here en Schoony.

Ook in 2013 wordt weer een Sacha Tanja Penning uitgereikt aan een persoon die zich buitengewoon verdienstelijk heeft gemaakt voor de figuratieve kunst. Dit jaar is voor het eerst een geldbedrag van € 10.000 aan de prijs verbonden, ter beschikking gesteld door ING Nederland.
De jury bestaat uit Wim Pijbes (Hoofddirecteur Rijksmuseum Amsterdam), Emily Ansenk (Directeur Kunsthal Rotterdam) en Joop van Caldenborgh (kunstverzamelaar). Tijdens de openingsavond van Realisme, op 16 januari as. wordt de winnaar van 2013 bekend gemaakt en de penning, ontworpen door Guus Hellegers, uitgereikt.

Afbeelding: Zeus, Escaping Criticism (Boy in frame) Zeus (UK), 69 x 59 cm, Look for Art Gallery

Grenzeloos Gedogen van Jan Montyn

Grenzeloos Gedogen
Jan Montyn

19 januari  t/m 21 april 2013

 

Begin 2013 presenteert de Kunsthal een groot overzicht van het grafisch werk van Jan Montyn (1924). De kunstenaar leidt een leven vol onrust en is steeds op zoek naar spanning. In tekeningen, etsen, en mono prints legt Montyn zijn belevenissen vast tijdens zijn vele reizen naar Noord-Afrika en het Verre Oosten en brengt hij in zijn werk een ode aan de liefde en aan het landschap. Montyn doet indringend verslag van zijn ervaringen in de vele oorlogen waarin hij verzeild raakt. In de tentoonstelling staan drie thema’s centraal: identiteit (de zoektocht), bevrijding (de hoop voor Vietnam en Cambodja) en ruimte (de reizen, de landschappen). Iedere maand wordt één thema speciaal uitgelicht door een wisseling van werken. De tentoonstelling, samengesteld uit de collectie van Rombout van Zwetselaar, markeert de lancering van de website, janmontyncollection.com. Hier is het complete oeuvre van Jan Montyn in een breder kader geplaatst.

 Janmontyncollection.com 

De website toont het complete grafische werk van Jan Montyn, zo’n 3.000 etsen en monoprints, alsmede ruim 1.000 van de vele tekeningen. De afzonderlijke werken zijn verbonden met perioden en thema’s uit het leven van Montyn. Bovendien is van alle werken specifieke informatie opgenomen. De website is een omvangrijke database waarin het werk van Montyn op een toegankelijke manier is gedocumenteerd. De database is door de bezoeker op vele manieren te doorzoeken. Bezitters van werk van Montyn worden opgeroepen informatie waarover zij beschikken, en die nog niet in de website is opgenomen, te delen.

 

Over Jan Montyn

Na korte perioden in Duitse krijgsdienst en de UN strijdkrachten in Korea en een tijd als museumconservator in het Nederlandse leger vestigt Montyn zich in 1957 in Amsterdam. Daar leidt hij een leven aan de zelfkant en in de marge van de kunst. Hij raakt bevriend met Anton Heyboer die hem de etstechniek leert. Hij reist veel en verblijft de meeste tijd in Zuidoost-Azië. Daar maakt hij in Vietnam, Cambodja en Laos de ellende van de Vietnam oorlog mee. Hij reist door Cambodja tijdens de periode van de Rode Khmer en is actief voor Artsen zonder Grenzen in Thailand, Cambodja en Myanmar. Zuidoost-Azië blijft zijn tweede huis. Tijdens zijn vele reizen blijft hij tekenen. In zijn huis in Frankrijk verwerkt hij zijn ervaringen in etsen, in zijn eigen beeldtaal en in een uniek kleurenpalet.

Kunsthal Rotterdam
Museumpark, Westzeedijk 341
Postbus 23077
3001 KB Rotterdam

The Netherlands
t +31(0)10 44 00 300
f +31(0)10 24 17 638
www.kunsthal.nl

 

Lilith fotografeert Lyme-patiënte Risja

Wat is de realiteit van een ernstige ziekte? Kunstfotografe Lilith (48) geeft een wonderlijk perspectief in een reizende fototentoonstelling. De aftrap vindt plaats in het Huis voor de Kunsten Limburg, Kapellerlaan 36 in Roermond.
Hoofdpersoon van de tentoonstelling is Risja Steeghs (21), die lijdt aan een ernstige vorm van Lyme. Hoewel Risja bijna volledig is aangewezen op de zorg van haar ouders, blijft zij vol levenskracht en droomt ze van een carrière in de mode- en kunstwereld. Liliths kunstserie over Risja bestaat uit zowel foto’s van haar dagelijks leven als glamourvolle portretfoto’s van haar. In de tentoonstelling zijn bovendien collages te zien die Risja zelf maakte.
De tentoonstelling wordt geopend door wethouder Terence Vroomen van de gemeente Beesel. Zanger en schrijver Frans Pollux draagt een gedicht voor dat hij schreef voor Risja.
Het werk van de uit Reuver afkomstige Lilith geniet een snelgroeiende bekendheid. Zo werden haar extravagante zelfportretten dit jaar al tweemaal geëxposeerd in New York. Plaatsgenote Risja zocht begin 2012 contact met haar. De vraag: zullen we samen mijn ziekte onder de aandacht gaan brengen? De kunstfotograaf antwoordde met het voorstel van een bijzondere kunstserie. Een verhaal over girl-power en jezelf durven zijn in moeilijke omstandigheden. Lilith: “Dit project gaat er over dat je er mag zijn en gezien mag worden; altijd dus ook in tijden van ziekte. De foto’s tonen Risja’s schoonheid, haar kracht en momenten van geluk, maar ook haar kwetsbaarheid, pijn en verdriet. Bij elkaar een eerlijk beeld van haar leven op dit moment. Confronterend maar realistisch.”

Behalve deze tentoonstelling, verschijnt in december 2012 ook een bijzonder fotoboek, aangevuld met teksten van onder anderen Hedy d’Ancona. De opbrengst van het boek, dat mede wordt gefinancierd door het Huis voor de Kunsten Limburg, gaat naar de stichting TeekOnMe die gericht onderzoek naar de ziekte van Lyme ondersteunt.
De tentoonstelling in Het Huis voor de Kunsten Limburg is na de opening op 15 november nog te zien tot en met 18 januari 2013 (met uitzondering van week 52) op werkdagen van 9 tot 17 uur.
Intekenen voor het fotokunstboek 'Risja, a story by Lilith' kan via het inschrijfformulier op de website www.teekonme.nl.

Foto's van Risja: Lilith Love

Expositie in Weefhuis van Jan Sierhuis

Voor meer informatie zie de website van Het Weefhuis

Expositie Lustrum Wedstrijd in Het Oude Raadhuis van Warmond

Warmond – Vanaf woensdag 24 oktober tot en met zondag 25 november 2012 is de expositie in het kader van de Lustrum Wedstrijd te bekijken in Galerie Het Oude Raadhuis van Warmond. De feestelijke opening van de tentoonstelling is op zondag 28 oktober om 16.00 uur. De galerie is op woensdag, donderdag en vrijdag geopend van 15 tot 17 uur, op zaterdag van 11 tot 17 uur en op zondag van 13 tot 17 uur.

Vereniging Het Oude Raadhuis van Warmond is 30 jaar geleden opgericht met als doel het uit 1867 daterende monument Dorpsstraat 36 te behouden als ‘openbare ruimte’. De vereniging tracht dit onder meer te bereiken door het pand te gebruiken als galerie en in en om Het Oude Raadhuis concerten en markten te organiseren. In het kader van dit jubileum wil het Oude Raadhuis de kans geven aan regionale kunstenaars om hun beste werk te laten zien aan een groter publiek. Iedere kunstenaar heeft 1 werk in kunnen sturen voor de lustrum wedstrijd. Tijdens de expositie zullen alle 30 werken die zijn ingezonden tentoon worden gesteld. In de gevarieerde expositie is werk te zien uit diverse disciplines waaronder; aquarellen, fotografie, schilderkunst, brons en glaskunst.

Tijdens de expositie is het aan de bezoekers om te stemmen op hun favoriete kunstwerk, waardoor de uiteindelijke winnaars worden gekozen. Er zal in twee categorieen een winnaar worden aangewezen, namelijk ruimtelijk werk en 2 dimensionaal hangend werk. De winnende kunstwerken zullen door Het Oude Raadhuis worden aangekocht en op 10 november verloot worden onder de stemmers op het winnende kunstwerk.

Bezoekers die gestemd hebben maken hierdoor allemaal kans om hun favoriete kunstwerk te winnen. Stemmen kan in de periode van 24 oktober tot en met 9 november in de galerie of via de website www.hetouderaadhuisvanwarmond.nl

De deelnemende kunstenaars zijn: Hans Duivenvoorden, Anneke Fennema, Trude Hol, Fred van Houten, Harry Kunne, Rob Kuyper, Ruud van der Loos, Caroline Mooy, Aad Mustert, Ada Mustert, Marjan van Rijn, Evert Schellens, Raldi Somers, Annemarie Spilker, Rian Verbeek, Cynthia Witsenburg, Cocky de Wolff, Hetty van der Zwan, Annemieke Coesel, Willem van Dam, Marcel Dijker, Mirjan van der Hoorn, Jan Paul Kruimel, Bea van Laatum, Bea Reeuwijk, Mieke Sampers, Cathy Silberbusch, Pater Valentijn, Berna Verheijden en Marleen Zwetsloot.